Ha o, ha sen

   Ne fark eder ki

   Önce içimi temizlemeliydim

   İçimdeki seni

   İçimdeki seni temizledim

   Bende görünen sendin çünkü 

   Ben sendim senindim

 

   Dün, yarın değildi niyetim

   ......oysa bin yıl geçti aradan

   tam bin yıl

  

   üşüdüm her şeyden

   titredim, tiksindim

   ...sana sarılmak istiyordum

   sende ısınmak

   oysa sen kendi dünyana gittin habersizce

   ben kendi dünyama

 

   tek istediğim benim olmandı

   ...oysa bin yıl geçti aradan

   tam bin yıl

 

                 Yiye yiye bitirememiştik ayrılıkları

                bitiremedik uzaklıkları

              şimdi kaldık koyu karanlıklara

 

                    tüm dostlarla, tanıdıklarla

                 bir merhabayı kesmiştim

                        zamanlarım yalnız senindi

                yalnız seninleydi

 

        tükenmez sanıyordum senli anlar 

...oysa bin yıl geçti aradan

                tam bin yıl

                   kesin kararlıydım

                       bu defa gidecektim

                                        tam gidecektim

                                     sen geldin yine

                                  gidemedim...

 

                                      üç saat savaştım

                                                   kendimle yatakta

                                 artık düşünmeyecektim seni

                                 terlemiştim, bunalmıştım

               içim acıyordu,

                     ağlıyordum,  

            dayanamadım,   kalktım

 

                                                                                 dışarıda o bildiğimiz kuşlar

                                                                         bir orkestra kurmuşlar

                                                                            hep aynı şarkıyı söylüyorlar

                                                                               hep aynı şarkıyı söylemek

                                                                      dokunuyor insana

 

               oturdum yatağımın başına

                   düşünmeyecektim artık seni

               ama biri vardı odada

                benden başka biri vardı

       elimi tuttu,

       sonra çekmeceyi açtırdı zorla

         bir yemeniye sarılı

           bir tomar çıkarttırıp

    bıraktırdı masanın üstüne

    yemeniyi açtırdı zorla

                yemin ederim zorla

                  sanki şakağıma namluyu dayamıştı

   inan açmasam öldürecekti beni

  sonra düşü verdi elimden

                    mektuplar fotoğraflar 

          ve bir künye

 

             ağlamayacaktım...

     düşünmeyecektim...

                                                   bir de baktım

                                                                         öyle kurulmuşsun ki içime

 

              o gece rüyamda seni gördüm

          ama bu defa

                         ekmeğime, umuduma katık yapıp

                geleceğime seni yormadım

 

                  seni benim sanıyordum

                         bu duyguyla yaşıyordum

              oysa geç anlamıştım

            sen uzaklara gidiyordun

                    ve ben o uzaklardan

                        kapkara görünüyordum

 

                   son uğrağım oldun

                        belki de son sığınağım

                     oysa çare yok yıllardır

                         çare yok

 

                     ben içimdeki seni

             içimdeki seni öldürmek istemiştim

           oysa namludan çıkan dumanlar içinde

                    bakan sendin

                       öldürdüğüm sendin

 

                                  bak işte geliyorlar

                            götürecekler beni

                                beni alıp götürecekler

 

                                    oysa

                    ne güzeldi o geçen zamanlar

                ...Tanrım bin yıl geçti aradan

                          tam bin yıl

 

            aslında ben, aslında ben

                            içimdeki senden önce

                       içimdeki beni öldürmüşüm

                                 ama yinede

         benden alıp götürecekleri sensin

                  içimdeki senle birlikte

                                    beni de sürgün edecekler

 

                                                       ne olur

                                             ne olur bu defacık

                                                         ikimizi ayrı yerlere sürmesinler

 

 

 

   

  

BUGÜN YİNE DALIYOR GÖZLERİİM KARANLIGA

BAKIYORUM CARESİZCE ALABILDIGINE KARANLIK OLAN

GECEYE  Bİ DÜŞÜNCE OLUŞUYOR KAFAMDA

KARANLIK GECEYLEMİ İNATLAŞIYOR DİYORUM BENİM KADERİM

SANKİ BEN SENİN GECENDEN DAHA KARANLIK DAHA SESSIZ VE DAHA KIMSESIZIM DIYOR BANA

ASLINDA BUNLAR  NEKADAR DÜŞÜNMEK İSTEMESEMDE  BENİM GERCEKLERİM OLSA GEREK 

EVET DOGRU SÖYLÜOR KADERİM BANA GECEDEN DAHA KARANLIK GECEDEN DAHA SESSİZ VE GECEDEN DAHA KIMSESİZ 

AMA BİLMİOR  Kİ KADERİM HER KARANLIK GECENİN ÜSTÜNE GÜNEŞ DOGAR

BENDE BEKLİCEM  O GÜNEŞİ ULAN

 KADERİM  ŞUNU BİLKİ  BENİM ÜZERİME GÜNEŞ DOGARSA

SENDE BEN ÖLENE KADAR KARANLIGA HASRET KALACAKSIN